Jy en alles waarvoor jy staan, die hele somtotaal van wie jy is, is vir die Here, vir jouself, vir jou man, vir jou kinders en vir die gemeente ’n verleentheid.

Die wurggreep waarin verbale boelies my gehad het, het daardie dag die oorhand gekry. Dit was nie net die een dag se woorde nie. Dit was woorde, opmerkings, skinderstories en toe die uitklop hou.

Elke vlak van my lewe was van daardie oomblik af ’n uitdaging. Persoonlik voel ek dat die geldigheid van ’n persoon se frustrasie is irrelevant. Die moedswillige aftakeling met woorde bly verbale mishandeling en geen mens het die reg om enige ander persoon se menswees so af te breek nie.

Ek het in ’n afwaartse maalkolk beland van depressie, angs, slaaploosheid, gewigstoename en vele meer. Die Kleure van lewe het in ’n oogwink verander! My selfbeeld, selfwaarde, passie, bediening en menswees was nooit weer dieselfde nie.

Verbale mishandeling is ’n slinkse manier om jou te stroop van wie jy is. Jy mag dalk nog nooit in so verhouding gewees het nie, maar vir die persoon of die vrou wat in hierdie posisie is of was is dit die afbrekende woorde wat in haar gedagtes weergalm lanknadat die ligte alreeds gedoof is.

Sy onthou nie omdat sy nie wil vergewe nie, dit het niks met vergifnis te make nie. Om te vergewe is maklik, maar hoe vee mens die woorde uit jou gedagtes uit? Geen liefdesbetuiging kan woorde “ontsê” nie, en jy kan nie woorde terugtrek nie